2551-11-19

Umibe


ชายหาด
สัมผัสกับแก้วที่นุ่มนวล
อยากจมอยู่กับช่วงเวลาอันแสนสุข
กลับมาที่ชายหาดนั้นอีกสักครั้ง
แต่เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย

กาลเวลาผ่านไปแม้แต่เสียงของเธอก็ไม่ได้ยิน
ม่านผืนใหญ่ได้ปิดฉากลงแล้ว แม้คำกล่าวลาก็ยังไม่มี

เงามืดปกคลุมโดยแทบไม่รู้ตัว
ผลที่ถูกเด็ดไปก่อนที่มันจะสุก
จิตใจถูกย้อมสีอย่างไม่คาดคิด
เหมือนกับว่าเวลาย้อนกลับมาจริงๆ

เธอหลอมละลายกับฟองคลื่นที่ชายหาดอย่างยินดี
ไปโดยว่ายไปท่ามกลางแสดงอาทิตย์อันเจิดจ้า
ไม่ว่ากี่เดือนกี่ปีจะผ่านไปความทรงจำยังชัดเจน
อย่าหายไปเลย ผมเสียใจ

ถ้าให้อภัยได้แล้วละก็ ได้โปรดยิ้ม ถ้าให้อภัยได้แล้วล่ะก็
เดินไปจนถึงหน้าร้อนนั้น แล้วกลับมายังหาดทรายที่คลื่นซัดสาดกันเถอะ

เธอหลอมละลายกับฟองคลื่นที่ชายหาดอย่างยินดี
ไปโดยว่ายไปท่ามกลางแสดงอาทิตย์อันเจิดจ้า
เมื่อไหร่ที่ผ่านทางสายนี้เธอก็จะโผล่ออกมา
เอ่อล้นออกมาเหมือนกับไหลออกมาจากใจจริงๆ



ผู้แปล : จอร์

ไม่มีความคิดเห็น: